Sobieszewo - historia dzielnicy
Przez całe wieki większa część mieszkańców osady trudniła się rybołówstwem.Na początku XIX stulecia okolica zyskała uznanie jako obszar o świetnych walorach przyrodniczo-rekreacyjnych. W niewielkiej odległości od brzegu zbudowano pawilon wypoczynkowy, który szybko przypadł do gustu odwiedzającym Bohnsack gościom.
W XIX w. Bohnsack uchodził za bogatą i dobrze zorganizowaną wieś, której zamożności nie nadwerężyły powodziowe katastrofy z lat 1840 i 1860. Ważnym wydarzeniem w dziejach tej nadmorskiej osady było ukończenie budowy Przekopu Wisły.
Zamieniona w wyspę okolica jeszcze bardziej kusiła spokojem i oddaleniem od coraz bardziej męczącego wielkomiejskiego zgiełku. Pierwsze dziesięciolecia XX w. przyniosły dalszy rozwój osady, której wypoczynkowe walory kusiły letników z bardzo odległych nieraz okolic.
Wiosną 1945 r. na wyspę wycofały się resztki rozbitych oddziałów niemieckich. Wojska radzieckie nie podjęły ryzykownej próby forsowania szeroko rozlanych wód Martwej Wisły, dlatego dopiero w maju ustały intensywne bombardowania okolicy.
Kilka lat później dość nieoczekiwanie zmieniono nazwę miejscowości - niemiecko w urzędniczych uszach brzmiący Bąsak zastąpiony został oderwanym od historycznego kontekstu słowem Sobieszewo.
Pomimo protestów i działań podjętych przez lokalną administrację nowa nazwa została utrzymana. Obecnie niewielu mieszkańców dzielnicy potrafi skojarzyć przedwojenny Bąsak (Bohnsack) z dzisiejszym Sobieszewem.Pierwsze lata powojennej rzeczywistości w dużym stopniu zmieniły oblicze Sobieszewa. Miejsce niemieckich gospodarzy zajęła napływowa ludność polska, która z niemałym trudem uporządkowała mocno zdewastowane zabudowania. W 1973 r. miejscowość wraz z całą Wyspą Sobieszewską zostały włączone w administracyjne granice Gdańska.
Obecne Sobieszewo nieźle wykorzystuje walory przyrodnicze, o czym świadczy spora ilość miejscowych hotelików i pensjonatów.